شيخ حسين انصاريان
323
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)
به كام دلم چون نشد دورِ گردون * به ناكامى از باده كامى گرفتم رهِ بى نشانى سپردم چو عنقا « 1 » * به سر تا كه سوداى نامى گرفتم به غفلت ز افسون صيّاد گيتى * پى دانه ره سوى دامى گرفتم نشان رخ تو ز موى تو جستم * سراغ مه از تيره شامى گرفتم چو شد از صبا گيسوانت پريشان * در آن دم من از دل پيامى گرفتم مرا قامت از غم هلالى است مشفق كه سود * اى ماه تمامى گرفتم ( مشفق كاشانى ) نفسِ بدون تربيت و منهاى تزكيه اگر صاحبش امير شود امير ظالم مىشود ، اگر ثروتمند شود ثروتمند مُترَف و مُسرِف و بخيل شده و اگر دانشمند شود متظاهر و رياكار مىگردد . سخن آتش دوزخ در حديث آمده : اندر قيامت ، آتش دوزخ با سه كس سخن گويد : 1 - به زمامداران گويد : اى كسانى كه خداوند بزرگ به شما قدرت داد ، ولى شما اصول عدالت را در جامعه به كار نگرفتيد و داد مظلوم را از ظالم نستانديد . پس آنها را مىبلعد ، چنان كه پرندگان دانهء كنجد را . 2 - به ثروتمندان گويد : اى كسانى كه امكانات وسيع به شما بخشيدند و از شما خواستند مقدارى از آن را انفاق كنيد ولى شما بخل ورزيديد ! آنگاه آنها را هم مىبلعد . 3 - / به دانشمندان گويد : اى طايفهاى كه ظاهر خود را براى مردم آراستيد ولى در
--> ( 1 ) - عنقا : مرغى افسانهاى است ؛ سيمرغ .